Şebeke, elektrik üretim tesislerini yüksek gerilim hatlarına bağlayan ve elektriği belirli bir mesafe boyunca trafo merkezlerine ("iletim") taşıyan bir ağdır. Hedefe ulaşıldığında, trafo merkezleri gerilimi düşürerek orta gerilim hatlarına ve ardından düşük gerilim hatlarına ("dağıtım") iletir. Son olarak, bir telefon direğindeki transformatör, gerilimi 120 voltluk ev gerilimine düşürür. Aşağıdaki şemaya bakınız.

Genel elektrik şebekesi üç ana bölümden oluştuğu düşünülebilir: üretim (santraller ve yükseltici transformatörler), iletim (100.000 voltun üzerinde çalışan hatlar ve transformatörler) ve dağıtım (100.000 voltun altında çalışan hatlar ve transformatörler). İletim hatları son derece yüksek voltajlarda, 138.000 volt (138 kV) ile 765.000 volt (765 kV) arasında çalışır. İletim hatları çok uzun olabilir; eyalet sınırlarını ve hatta ülke sınırlarını bile aşabilir.

Daha uzun hatlar için daha verimli yüksek voltajlar kullanılır. Örneğin, voltaj iki katına çıkarılırsa, iletilen aynı miktarda güç için akım yarıya iner. Hat iletim kayıpları akımın karesiyle orantılıdır, bu nedenle voltaj iki katına çıkarılırsa uzun hatlardaki "kayıplar" dört kat azalır. "Dağıtım" hatları şehirler ve çevresindeki alanlarda yerelleştirilir ve radyal bir ağaç benzeri şekilde yayılır. Bu ağaç benzeri yapı bir trafo merkezinden dışarı doğru büyür, ancak güvenilirlik amacıyla genellikle yakındaki bir trafo merkezine en az bir kullanılmayan yedek bağlantı içerir. Bu bağlantı, acil bir durumda hızlı bir şekilde etkinleştirilebilir, böylece bir trafo merkezinin bölgesi alternatif bir trafo merkezinden beslenebilir.